 |
เนื้อเพลง เดียวดายกลางสายลม - นรีกระจ่าง คันธมาศ |
บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน
|
ยินทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า
|
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อย ฉันหนาว
|
อ่อนล้าเหลือเกิน
|
|
ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจ
|
จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า
|
ฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาว
|
จนล้าสิ้นแรง
|
|
ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า
|
อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล
|
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์
|
จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา
|
|
คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
|
เอนกายบนดินยอมรับความแพัพ่าย
|
ปีกของฉันมันหนักบินต่อไม่ไหว
|
จะขอพักกายชั่วกาล
|
|
| (ขอบคุณ ..คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ) |
|
แชร์เพลงนี้ให้เพื่อน