 |
เนื้อเพลง รักต้องห้าม - รังษิยา บรรณากร |
ใยพระพรหมนำฉันให้มาได้เจอ
|
พานพบเธอแต่ให้เธอมีเขาผูกพัน
|
สุดเฉลยเอ่ยความช้ำกรรมเรานั่น
|
เพียงแรกรักจิตถูกบั่นสุขที่ฝันพลันมลาย
|
|
มองเห็นกันค่ำเช้าบ้านเราอยู่เคียง
|
ยินสำเนียงยลเธอเคียงกันแล้วอยากตาย
|
เหมือนคนบาปต้องคำสาปให้ช้ำใจกาย
|
สุดเปล่าเปลี่ยวระทมเดียวดายด้วยพลาดหมายชายที่ใฝ่ปอง
|
|
*ช้ำอะไรเช่นนี้รักคนมีเจ้าของ
|
ยามเธอแนบประคอง
|
ใจอยากเมินแต่ตาคอยมอง
|
ทั้งที่จ้องแล้วต้องหม่นใจ
|
|
**ใยพระพรหมแกล้งฉันให้มาใกล้เธอ
|
ปองรักเธอใฝ่บำเรอให้ช้ำชอกใจ
|
รักต้องห้ามเหมือนไฟลามเผาใจให้ไหม้
|
สุดจะผ่อนความร้อนคลายไปเหมือนตกอยู่ในอเวจี
|
(ซ้ำ *, **)
|
|
| (ขอบคุณ .. คุณฟ้าสีเทา .. สำหรับเนื้อเพลงครับ) |
|
แชร์เพลงนี้ให้เพื่อน