 |
เนื้อเพลง หนาวลมที่เรณู - ศรคีรี ศรีประจวบ |
เรณูนครถิ่นนี้ช่างมีมนต์ขลัง
|
ได้พบนวลนางดั่งเหมือนต้องมนต์แน่นิ่ง
|
น้องนุ่งซิ่นไหมไว้ผมมวยสวยเพริศพริ้ง
|
พี่รักเจ้าแล้วแท้จริงสาวเวียงพิงค์แห่งแดนอีสาน
|
|
เราเคยสัมพันธ์พลอดรักเมื่อคราหน้าหนาว
|
คืนฟ้าสกาวเหน็บหนาวน้ำค้างเหนือนั่น
|
เพราะได้เคียงน้องถึงต้องหนาวกายไม่หวาดหวั่น
|
รุ่งรางต้องร้างไกลกันสุดหวั่นไหวก่อนลา
|
|
ผ้าผวยร้อยผืนไม่ชื่นเหมือนน้องอยู่ใกล้
|
ดูดอุร้อยไหไม่คลายหนาวได้หรอกหนา
|
ห่างน้องพี่ต้องหนาวหนักอุรา
|
คอยนับวันเวลาจะกลับมาอบไอรักเก่า
|
|
เย็นลมเหมันต์ผ่านผันยิ่งพาสะท้อน
|
โอ้น้องบังอรก่อนนั้นเคยคลอเคียงเจ้า
|
ครั้งเที่ยวชมงานพระธาตุพนมยามหน้าหนาว
|
พี่ยังไม่ลืมนงเยาว์โอ้แม่สาวเรณู
|
|
| (ขอบคุณ ..คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ) |
|
แชร์เพลงนี้ให้เพื่อน