 |
เนื้อเพลง คุญหญิงนอกทำเนียบ - รวมศิลปิน |
เดินคนเดียวบนเส้นทางกลางเมฆฝนมืดมน
|
มันเป็นทางที่วกวนที่สับสนวุ่นวาย
|
เดินลำพังตามเส้นทางที่อ้างว้างเพียงใด
|
จะมีใครมาเข้าใจความเจ็บช้ำของเรา
|
เหนื่อยเหลือเกิน
|
|
เคยทำใจจะให้ลืมภาพเก่าที่เคยมี
|
หลับตาลงนอนทุกทีอดีตนั้นตามมา
|
แต่ด้วยใจที่ทะนงจะยิ้มสู้ชะตา
|
เก็บความทุกข์ที่ผ่านมา
|
หยดน้ำตาจะไม่ให้ใครเห็น
|
|
ปล่อยให้มันล้นอยู่ในใจ
|
ให้มันรินไหลอยู่คนเดียว
|
เก็บมันเอาไว้เจ็บคนเดียว
|
จะไม่ยอมแพ้แม้จะอย่างไร
|
|
ใจคนเรามันวกวนหนีไม่พ้นความวุ่นวาย
|
ควรทำใจใครก็ตามสูงเสียดฟ้าเดินติดดิน
|
ควรจะมีใจให้กันความดีนั้นไม่สูญสิ้น
|
เดินบนดินหรือโบยบินยามสิ้นลม
|
ก็ล่วงพรูสู่พื้นเดียวกัน
|
|
ไม่ลืมชีวิตที่เป็นจริง ไม่ใช่คุณหญิงอย่างใครๆ
|
แต่เป็นผู้หญิงที่จริงใจ
|
จะอยู่ที่ไหนไม่เคยหวาดเกรง
|
|
(ขอบคุณ .. คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
|
|
แชร์เพลงนี้ให้เพื่อน