 |
เนื้อเพลง วณิพก - คาราบาว |
เมื่อดวงตาของฉันมันมืดมิด แต่ชีวิตฉันยังไม่มืดลง
|
แม้ความรักยังเคยมีมั่นคง
|
จะร้างไกลไม่หวนกลับคืนมา
|
ออกย่ำไปบนทางที่หิวโซ มิรู้คืนรู้วันเวลา
|
ขอเศษเงินเศษทานผู้ผ่านมา
|
เพียงเมตตาฉันบ้างเป็นครั้งคราว
|
|
อยู่ในโลกความมืดอันลึกลับ คงสดับรับได้แต่สำเนียง
|
จะมองหามองเห็นก็เป็นเพียงในความฝันยามฉันล้มตัวนอน
|
พอตื่นมาพานพบกับความหมาย ยังหายใจเนื้อตัวยังผ่าวร้อน
|
ยังมีหวังเห็นดวงตะวันรอนจะมัวนอนนิ่งเฉยอยู่ทำไม
|
|
*จึงมาเป็นวณิพกพเนจรเที่ยวเร่ร่อนร้องเพลงแลกเศษเงิน
|
ที่เหลือกินเหลือเก็บเป็นส่วนเกิน
|
จะนำเงินสะสมรักษาดวงตา
|
(ซ้ำ*)
|
|
หากฉันเป็นตัวแทนความมืดมิด ขอชดใช้ชีวิตที่เกิดมา
|
เพื่อทดแทนทุกท่านที่เมตตา
|
ด้วยนำพาเสียงเพลงสู่ผู้ฟัง
|
|
เป็นบทเพลงโลกมืดและความหมาย จะกู่ก้องร้องไกลไม่หยุดยั้ง
|
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
|
ฉันว่ายัง มีคน ที่เข้าใจ
|
|
| (ขอบคุณ ..คุณ Kanya.. สำหรับเนื้อเพลงครับ) |
|
แชร์เพลงนี้ให้เพื่อน